صدای پای رهبر

صدای پای رهبر

آمدن غنی به دهلی و ملاقات با رهبران سیاسی هند را میتوان با دو دیگاه تحلیل کرد: 1. دیدگاه آشفته بازاری و ایده آلیستی در دستگاه دیپلماسی افغانستان و نیز نبود یک چشم انداز جامع سیاست امنیتی و استراتیژیک. 2. حرکت سنجیده در راستای منافع ملی در همراهی با شرکای استراتژیک همانند ایالات متحده امریکا.

چنانچه سیاست های دولت وحدت ملی را از بعد حلقاتی آن به بررسی بگیریم میبینیم در همه حلقات به جز حلقه پنجم دارای آشفتگی و سردرگمی بوده و روزنه امید نیز تنگ تر مینماید.

در تعامل با کشور های همسایه بجز ترکمنستان و چین (کمتر مخرب و بحران ساز) با سایر کشور ها مانند پاکستان و ایران توفیقی نداشته است و هنوز تهدید ها از این دو به قوت خود باقیست. پاکستان با تهدید به اخراج مهاجرین و استفاده از طالبان به عنوان دیپلماسی چماغ و ایران نیز با مطرح کردن مسله مهاجرین و افراطی نمودن شیعیان با فرستادن انها به سوریه به نوع مبین شکست تعامل افعانستان با کشور های همسایه اش میباشد.

در تعامل با قدرت های منطقه گویا افغانستان باردیگر خود را قربانی سیاست های رقابتی انها میداند. هندوستان به عنوان قدرت منطقه ی در جنوب آسیا، سیاست خود را با وزنه پاکستان می سنجد. چین نیز بدلیل رقابت با هند در سطح منطقه و تقابل با آمریکا در مقیاس جهانی، حضور خود را در مسائیل افغانستان با توجه به سیاست این دو کشور تنظیم می نماید. با در نظرداشت جنگ سرد و متحمل شدن خسارات سنگین روسها در جنگ افغانستان، روسیه دیگر بازیگر بزرگ منطقه و رقیب دیرینه آمریکا، همکاری خود را منوط به میزان دوستی افعانستان- امریکا نموده است.

در تعامل با کشور های اسلامی، متاسفانه با جنگ سردی که میان دو قطب دنیای اسلامی یعنی ایران و عربستان به راه افتاده، برای رهبران افغانستان روشن نیست توپ را در زمین کدام بازی نماید. نیز حکومت فعلی افغانستان در مواجهه با سازمان های بین الملی و استفاده بهینه از انها بویژه سازمان ملل متحد و سازمان تجارت جهانی توفیقات شایان ذکر نداشته است. این در حالیست که اقای عبدالله سال گذشته در کنفرانس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل نتوانست، مسایل اساسی و رویکرد دولت افغاتستان رادر قبال مسائیل حیاتی بیان نماید و نیز با عضویت افغانستان در سازمان تجارت جهانی معلوم نیست ، حکومت ما در پی چه چیزی خواهد بود.
همانطوریکه گفته شد در حلقه پنجم و تعامل با ابر قدرت جهانی آمریکا، حکومت وحدت ملی بویژه اقای اشرف غنی خوب عمل نموده و تا جایی دل آمریکایی ها را بدست اورده است که شواهد انرا در کنفرانس های مختلف برای کمک به افغانستان میبینیم.
حضور اقای اشرف غنی در دهلی را میتوان در امتداد سیاست خارجی حلقه پنجم بیان کرد زیرا با تعامل که میان دهلی و واشنگتن در پی امضای پیمان های راهبردی پیش امده است، دست هندی ها را در افغانستان باز تر نموده و رییس جمهور افغانستان نیز با پشت گرمی امریکایی ها میتواند قدم های خود را در تعامل با هندی ها مستحکم تر بردارد.

صفحه رسمی شریف حضوری ...