دست آورد سفر به افغانستان و قدردانی از بزرگان

دست وبلاگ آورد کلمه سفر به وبلاگ افغانستان کلمه و وبلاگ قدردانی کلمه از وبلاگ بزرگان کلمه

اخیرا به مدت دو ماه سفری به وبلاگ افغانستان کلمه داشتم. سفرم کاری بود و از دانشگاه ماموریت یافته بودم تا در راستای پایان نامه ام مصاحبه های با وبلاگ بزرگان کلمه ی داشته باشم که در مرحله های بسیار حساس، عهده دار مسئولیت های بسیار خطیر بوده اند. در ابتدای سفر، دلهره های بسیار زیادی داشتم تا دست خالی برنگردم و ماموریتم به ناکامی نینجامد. به همین سبب با بسیاری از دوستان مشورت کردم و خواهش کردم تا در این امر بنده را یاری رسانند. پشت این نگرانی دلایلی بسیاری وجود داشت: اینکه در جامعه جنگ زده ما به امر پژوهش و تحقیق کمتر بها داده میشود، اینکه فضای کشور انتخاباتی هست و بسیاری از مصاحبه شونده ها یا خود را کاندید کرده اند و یا هم حامی کاندیدان هستند، اینکه بسیاری ها ارزش مصاحبه را ندارند و از سواد و دانش پایینی برخوردار هستند و هزاران دلایلی دیگر. خوشبختانه همه این باورها نادرست از آب درامد و توانستم با طیف وسیعی از وبلاگ بزرگان کلمه دیدار داشته باشم.

بنده با عطف به اینکه نقش نخبگان سیاسی در سیاست خارجی وبلاگ افغانستان کلمه را در دوره های طالبان و حامد کرزی مورد تحقیق قرار میدهم باید با طیف نخبگان این دوره مصاحبه میکردم. از طیف طالبان توانستم با مولوی صاحب عبدالسلام ضعیف سفیر سابق طالبان در اسلام آباد دیدار و مصاحبه داشته باشم. اینجا قضاوت و کارکرد ادمها بنای بحث ما نیست پس لازم میدانم از برخورد بسیار نیک و نیز خوشرویی ایشان وبلاگ قدردانی کلمه و تشکر نمایم. آقای ضعیف را با لباس قندهاری، دستار سیاه و با چادری بر گردن انداخته در دفترش و در یکی از محله های کابل ملاقات کردم. از ایشان در مورد چگونگی پیدایش طالبان، سیاست داخلی شان، افراد دخیل در سیاستگذاری طالبان و ابعاد مطرح در سیاست خارجی شان پرسیدم. از این طیف نیز با آقای عبدالحکیم مجاهد، نماینده دایمی طالبان در آمریکا بین سالهای 1996 تا 2001 نیز دیدار داشتم. او را در دفترش در شورای عالی صلح دیدم و در حالیکه یک ترمز چای سبز درکنارش بود و هر از گاهی به درون پیاله اش میریخت، نزدیک به دو ساعت با سوالات متواتر مزاحمش شدم. از ایشان نیز تجربه اش را در کار با اداره طالبان پرسیدم. از خواستگاه های فکری طالبان و از ماموریت شان در ایالات متحده آمریکا جویا شدم . او از افراد موثر در سیاست خارجی طالبان برایم گفت و از سالهای ماموریتش در نیویورک حکایت ها کرد. آقای وحید مژده را در ساختمان نیمه کاره اش ملاقات کردم. با گرمی فراوان و با یک بطری آب و یک جینگسینگ پذیرایی ام کرد. با خونسردی دقیقه ها از کارش در وزارت خارجه طالبان برایم گفت. در همین راستا گذرم به دفتر کاری آقای سید اکبر آغا در یکی از محله های کابل افتاد. از او با حضورداشت دستیارش سوالهای در مورد رهبری طالبان و چگونگی نحوه ی تصمیم گیری در اداره طالبان پرسیدم. آقای اکبر آغا ظاهرا درویش مسلک بود و به همه مراجعه کنندگان با دید مرید-مرشد نگاه میکرد. به همین دلیل حین بیرون شدنم از دفترش، دستیارش گفت "وقتی کار دکترایت بخیرتی تمام شد، دعای آغا صاحب را حتما بگیرید، چون ایشان ادم بسیار بزرگواریست و دارای کرامات فراوان".

برای اینکه بدانم در دوران آقای کرزی پارلمان چه نقشی در سیاست خارجی داشته است و چقدر مورد مشورت قرار میگرفته است، باید به سراغ نمایندگان مردم در خانه ی ملت میرفتم. بیشتر تلاشم متوجه کسانی بود که اعضای کمیسیون روابط خارجی مجلس نمایندگان بودند. در این میان نیز سعادت نصیب شد تا آقایان حفیظ منصور و نیز دکتر محی الدین مهدی را ببینم. آقای منصور را برخلاف تصور جامعه، با یک تیشرت و گرمکن ورزشی و در خانه اش ملاقات کردم. او بدون محافظه کاری علت اختلاف میان مجاهدین را برایم تشریح کرد و از دلایل ظهور طالبان برایم گفت. از کنفرانس بن و نیز از فرایند اجرای توافقنامه بن صحبت نمود و از نقش پارلمان در امر مشورت دهی و تاثیرگذاری در سیاست خارجی حکایت کرد. بدون شک او را یک انسان دیگر اندیش و بیباک یافتم. آقای دکتر مهدی را در خانه اش ملاقات کردم و در مورد نقش پارلمان در سیاست خارجی نزدیک به یک ساعت با هم صحبت کردیم. برخلاف تذکر مکررآبدارچی منزل اش مبنی بر انتظار مهمانان در اتاق دیگر، ایشان با صبر و حوصله به سوالاتم پاسخ داد. آقایان دکتر سجادی، دکتر جعفر مهدوی و داکتر علی اکبر کاظمی که اعضای دایمی کمیسیون روابط خارجی مجلس هستند را نیز به صورت جداگانه در دفاتر شان ملاقات کردم. بدلیل مراجعه کنندگان این دوستان، نتواستم بیشتر از نیم ساعت با انها ملاقات داشته باشم. بدون شک عمده ترین مسائل و سوالاتی را که با انها در میان گذاشتم متمرکز بر نقش پارلمان در سیاست خارجی بود. نقش احزاب در سیاست خارجی را با آقایان دکتر مهدی، منصور و نیز آقای محمد ناطقی در میان گذاشتم. برای تکمیل این مبحث با آقای محمد محقق نیز مصاحبه نمودم و از اهمیت احزاب در پیشگاه آقای کرزی و رهبری حکومت جویا شدم.

برای اینکه جریان کار را در حکومت آقای کرزی از نزدیک مطالعه نمایم، به سراغ آقایان رنگین دادفر سپنتا سابق وزیرخارجه و مشاور امنیت ملی ، جاوید لودین سابق رییس دفتر رییس جمهور و معاون سیاسی وزارت خارجه ، کریم خرم سابق رییس دفتر رییس جمهور، داکتر صادق مدبر سابق رییس اداره امور ریاست جمهوری و جانان موسی زی سابق سخنگوی وزارت خارجه، سفیر وبلاگ افغانستان کلمه در پاکستان و چین رفتم. از همه این عزیزان در مورد ساختار تصمیم گیری سیاست خارجی، نهادهای دخیل در این امر و علت بوجود نیامدن یک استراتژی مدون در امر سیاست خارجی پرسیدم. همه این عزیزان از سوالات من به گرمی استقبال کردند و با خوشرویی تمام با من همکاری نمودند.از طیف دانشگاهیان و فرهنگیان با آقای دکتر جواد صالحی، آقای دکتر شفق خواتی، داکتر تیمور شاران و آقای دکتر فرامرز تمنا دیدار داشتم. سوالات که با این دوستان در میان گذاشتم بیشتر صبغه نظری و تئوریک داشت و کمتر جویای پالیسی شدم. اینکه بستر اجتماعی نزاع میان نخبگان سیاسی در چیست؟ و چگونه میتوان بر این مشکلات فایق آمد. بدون شک که همکاری این ]چهار شخصیت، در تحقق این تحقیق راهگشا بودند و بنده را یاری رساندند. از انجاییکه نقش نخبگان سیاسی را به صورت گذرا درثبات و ناامنی داخلی نیز مورد بررسی قرار میدهم و برای اینکه اقدامات طالبان و حکومت آقای کرزی را در امر حقوق زنان توانسته باشم مقایسه نمایم، به حضور داکتر سیما سمر رسیدم و از ایشان جویا شدم. با گشاده رویی هر چه تمام، بنده را به حضور پذیرفت و مفصل در این مورد صحبت نمود.

اینجانب اطمینان دارم که نگاه وبلاگ بزرگان کلمه ما به مقوله تفکر و تحقیق روز به روز در حال تغییر هست و این تغییر رونما شده را بنده در این سفر به صورت واضح دیدم. امید میرود این نگاه بیش از پیش قوی تر گردد تا با همکاری هم بتوانیم تحقیقات جامع و شایسته را در مورد وبلاگ افغانستان کلمه عزیز تولید کنیم و به پیشگاه خوانندگان عزیز تقدیم نماییم. بازهم از تمامی کسانی که همراه بنده مصاحبه نمودند و تجربه های تلخ و شیرین خود را شریک نمودند، تشکر و وبلاگ قدردانی کلمه می نمایم. نیز از همه عزیزانی که واسطه شدند و اسباب آشنایی را فراهم نمودند، سپاس و وبلاگ قدردانی کلمه میکنم. به امید افغانستان آرام و آزاد.

صفحه رسمی شریف حضوری ...