انتخابات محلی در هند: رشد هندوییسم رادیکال تا منع گوشت گاو

انتخابات محلی در هند: رشد هندوییسم رادیکال تا منع گوشت گاو

"این انتخابات، حکومت هند را به سوی تحول رهنمون خواهد کرد." (آمیت شاه، رییس حزب بی جی پی)

چند روز مانده به شروع سال 1396، نتایج انتخابات محلی در پنج ایالت اوتارپرادش، اوتارکند، پنجاب ،گوا و مانیپور به تاریخ 21 حوت اعلام شد. حزبی که اکثریت 50 به اضافه 1 را در پارلمان محلی از آن خود نماید، اجازه خواهد یافت تا با معرفی سر وزیر به فرماندار ایالت، کابینه خود را تشکیل دهد. احزاب بزرگ با آرای قابل توجه، کرسی مخالفان را اشغال میکنند و احزاب کوچک با نمایندگان کمتر یا شریک قدرت خواهند شد و یا هم به صف مخالفان خواهند پیوست. آنچه که این دور از انتخابات بیشتر توجهات را به خودش جلب نموده بود، قدرت گیری بیش از پیش احزاب راستگرا مانند بی جی پی (BJP) در ایالت های که انتظار نمیرفت میباشد. نکته دیگری که این دور از انتخابات نشان داد، کاهش نقش احزاب محلی در مقابل احزاب ملی میباشد که نتوانست اعتماد ساکنان ایالات شان را جلب نمایند و از انها رای اخذ کنند.

نتایج انتخابات ایالات در یک نگاه

در ایالت اوتارپرادش، بزرگترین از نگاه جمعیت با داشتن 200 ملیون نفر و مهمترین از نگاه سیاسی با دارا بودن حق فرستادن 80 نماینده به مجلس نمایندگان مرکزی، حزب بی جی پی، از مجموع 403 کرسی پارلمان ایالتی 312 کرسی را از آن خود نمود که با ائتلاف با سهیلدف باراتیا سمج پارتی (SBSP) و اپنا دل (AD)، این مقدار را به 325 رسانده است. حزب SP آقای آکیلش یاداو (سروزیر قبلی) در ائتلاف با حزب کانگرس (INC) توانست هرکدام به ترتیب 47 و 7 کرسی را از آن خود نمایند. در همین حال حزب BSP خانم مایاواتی که شعار برادری میان مسلمانان و طبقه دالیت (پایین ترین کاست در هند) را سرلوحه کمپاین خودش کرده بود تنها توانست 19 نماینده را به مجلس محلی بفرستد. حزب بی جی پی با وعده های دروغین، ایجاد گسل میان مسلمانان و هندو ها، تحریک طبقه های دور از قدرت هندو بر ضد طبقه یاداو حاکم که آقای آکیلش از ان نمایندگی میکرد، توانست اکثریت مطلق کرسی ها را از ان خود نماید. آقای یوگی آدیتیانات (راهب متعصب هندو) که خود در نفرت پراکنی بر ضد اقلیت ها بویژه مسلمانان شهره میباشد، اینک به عنوان سروزیر از سوی بی جی پی سوگند وفاداری یاد کرده است.

در ایالت کوهستاتی اوتارکند که بزرگترین و مهمترین آکادمی نظامی هند (Dehradun Military Academy) در آن قرار دارد، حزب راستگرای بی جی پی توانست با کسب ¾ (57 چوکی) از مجموع 70 کرسی، اکثریت قاطع خود را به اثبات برساند. حزب کانگرس که سالها در آن حکومت میکرد نتوانست بیش از 11 کرسی را از آن خود نماید. آگاهان دلایل متعددی را در پیروزی بی جی پی و شکست کانگرس در این ایالت عنوان میکنند اما باید گفت ستاره شدن نرندرا مودی در کمپاین های انتخاباتی و برجسته کردن ناکامی ها در طرح های حکومت کانگرس در موفقیت راستگراها بی تاثیر نبوده است. عدم پرداخت به توسعه یکسان در سطح ایالت، جدا شدن یکباره چندین تن از رهبران کانگرس و پیوستن به بی جی پی و نیز خود خواهی های آقای هریش راوت (سر وزیر قبلی) موجب شد، کانگرس شکست بخورد و به یک اپوزسیون بسیار ضعیف قناعت نماید. اینک راستگراهای بی جی پی آقای تریوندرا سینگ راوت که خود عضویت 40 ساله در RSS (سازمان افراطی هندو خواه) را در کارنامه خود دارا میباشد را به عنوان سر وزیر این ایالت انتخاب نموده است.

وضعیت در پنجاب با اکثریت سیک فرق میکند. این ایالت در طول تاریخ اش صحنه رقابت میان شیرومانی آکالی دل (SAD) و حزب کانگرس بوده است اما در امر حکومت، شانس بیشتر با کانگرس یار بوده است. در رقابت اخیر، کانگرس توانست حکومت ائتلافی SAD-BJP را به زیر بکشد. از مجموع 117 کرسی پارلمان محلی، حزب کانگرس تعداد 77 کرسی را از آن خود کرد، SAD به کسب 15 کرسی و حزب مردم عام (AAP) آقای کیجریوال به 20 کرسی بسنده نموده است. پیش بینی های قبل انتخابات از پیروزی گسترده AAP حکایت داشت اما تبلیغات گسترده SAD-BJP و نیز کانگرس بر وجود ارتباط میان حزب مردم عام و جنبش خالیستان (جدایی طلبان سیک) موجب شد، از میزان آرای آن کم نماید. صد البته فساد های گسترده در حکومت قبلی، عدم انکشاف متوازن و انفجارهای تروریستی در حین انتخابات و مهر تایید بر ضعف امنیت موجب شد اقبال برد کانگرس را بالا ببرد و آقای پراکاش بدل جای خود را به کاپیتان اماریندر سینگ از حزب کانگرس واگذار نماید.

جریان انتخابات در دو ایالت کوچک مانیپور و گوا کمی متفاوت تر بود. در اولی بحث تمامیت ارضی ایالت و نیز ادغام مناطق با اکثریت مردم نگا، بحث داغ انتخابات بود و در دومی مشکل معیشت مردم با بسته شدن معادن، موضوع رقابت میان بازیگران را تشکیل میداد. از مجموع 60 کرسی پارلمان محلی در مانیپور، کانگرس توانست 28 کرسی را کسب نماید، بی جی پی به 21 کرسی بسنده کرد، احزاب محلی مانند NPF و NPP هرکدام به ترتیب 4 کرسی را تصاحب نمودند. با اینکه تعداد کرسی های کانگرس بیشتر از بی جی پی بود و مقدم تر در تشکیل کابینه اما با سرعت عملی که راستگراها از خود نشان داد توانست طی یک ائتلاف با احزاب محلی سهم تشکیل کابینه را از ان خود نماید. در ایالت گوا نیز از مجموع 40 کرسی مجلس ایالتی، کانگرس و بی جی پی به ترتیب 17 و 13 چوکی را از آن خود نمودند. سایر احزاب محلی مانند GF و MGP هرکدام 3 کرسی را به نفع خود کمایی کردند. در این ایالت نیز با اینکه حزب کانگرس در تعداد کرسی پیشرو و مستحق تشکیل کابینه بود اما راستگراها با گسیل نمودن منوهار پریکار (سر وزیر قبلی گوا و وزیر دفاع در حکومت مرکزی) به ایالت، او را مسئول تشکیل ائتلاف و نامزد سر وزیری نمود که در یک اقدام ناباورانه موفق شد تا احزاب محلی را متقاعد و حکومت راستگرا هارا به محوریت خودش به صفت سروزیر در این ایالت قایم نماید.

پیامد های آنی

شعار " گر واپسی" (بازگشت به خانه) یعنی درخواست از اقلیت های دینی برای تغییر مذهب شان و گراییدن به کیش هندویی نتایج بسیار مخربی را بر جای گذاشته است. هندی که قرن ها زندگی مسالمت آمیز هندو، مسلمان، سیک و مسحیت زبان زد خاص و عام بود اینک با مشکل جدی مواجه میباشد و فرهنگ " ما و دیگری" در حال شکل گیریست که با بیگانه خواندن اقلیت های مذهبی و فکری، مصداق و عینیت پیدا می کند. در یک اقدام نا درست حکومت اوتارپرادش مبنی بر منع قرار دادن گوشت گاو (با فلسفه مادر خواندن گاو در مذهب هندو)، اکثر دکان های قصابی را پلمپ نموده است.

پیامد این تصمیم بیکاری بالغ بر هزاران نفر که معیشت خود را زا این راه تامین مینمودند و نیز محروم نمودن میلیون ها ادم از تعذیه گوشت گاو را باید در نظر گرفت. شعار "لاو جهاد" (جهاد با عشق) را که راستگراهای هندو از خود سر میدهند و بر منع دوستی میان دختر هندو و پسر مسلمان که اکثرا منجر به ازدواج میشود، ترس و واهمه بزرگی را در جامعه اوتارپرادش بوجود اورده است. کوبیدن بر طبل ساخت معابد بیشتر هندو و بنا نمودن معبد رام بر خرابه های مسجد بابری در منطقه آیودای اوتارپرادش، بازهم احساسات مردم را جریجه دار و دو مذهب را به جان هم می اندازد. تاکید هندو های افراطی مبنی بر انتقام (اگر یک تجاوز به ناموس هندو صورت گرفت، ده تجاوز ناموسی انجام دهید و اگر یک هندو به دست مسلمان به قتل رسید، ده مسلمان را قتل نمایید) اینک به یک ترس همگانی مبدل شده است تا جاییکه در همین اواخر چندین دانشجوی آفریقایی به گمان اینکه در قتل یک پسر بچه هندو انهم به صورت غیر مستقیم نقش داشته است مورد لت و کوب جمعیت هندو قرار گرفته است.

پیامد های کلی

پیامد های کلی همانا عمیق تر شدن گسل میان اکثریت هندو و اقلیت ها مانند مسیحی و بویژه مسلمانان خواهد بود که در بلند مدت نتیجه معکوسی را در پی خواهد داشت. به عنوان نمونه مشکلات عراق زمانی گسترده تر شد که حکومت اکثریت گرای نوری المالکی با گرایش شیعی، اقلیت سنی را در تنگنا و به حاشیه راند که نتیجه اش رشد افراط گرایی و در اخر موجب تاسیس دولت اسلامی در عراق و سوریه شد. همچنان با محور قرار گرفتن نرندرا مودی و با ستاره شدن او در کمپاین انتخاباتی ظهور الیت گرایی (نخبه پرستی) را در سیاست داخلی هند شاهد خواهیم بود که موجب خواهد شد سد نفوذ ناپذیری را به عنوان حصار دور سیاست ایجاد نماید تا کمتر کسی از حاشیه ها بتواند با ورود به صحنه رقابت ازاد طعم قدرت را بچشد. صد البته همین امر باعث خواهد شد تا در آینده نه چندان دور تغییر از حکومت مردم سالاری را به رژیم اتوکرات شاهد باشیم. بدون شک ظهور دیکتاتوری فردی، کثرت گرایی ظالمانه و نیز کیش شخصیت پرستی مانند تبدیل شدن نرندرا مودی به عنوان رهبر کاریزماتیک و پرستش او، دور از انتظار نخواهد بود. در عین زمان تنگتر شدن حلقه برای دیگر اندیشان و منتقدان و نیز کوبیدن بر فرهنگ اکثریت، مجال را برای تفکر ازاد باقی نخواهد گذاشت. به زندان انداختن و انگ خیانت ملی زدن به رهبران دانشجویی در دانشگاه های مختلف هند به دلیل تفکرات مخالف با حزب حاکم و نیز کاهش دادن حمایت های مالی به دانشگاه ها و سازمان های تحقیقاتی مانند دانشگاه جواهر لعل نهرو، آنهم بدلیل نگاه انتقادی آنها، نمونه های بارزیست که اینک در درون هند تجربه می نماییم.

راه بیرون رفت

بر شخصیت های اکادمیک و قلم بدستان هندی لازم است تا احاد جامعه را از روند فعلی سیاست رادیکالی آگاهی بخشند و بر سود و ضرر آنها تاکید نمایند. همچنین جامعه مدنی هند با رفتار هماهنگ، اعتراض های مدنی خود را افزایش دهند و تهدید های سیاست دیگرستیزی حزب حاکم را به سمع و نظر خلق هندوستان برساند. نیز مطبوعات هندی با برجسته کردن اخبار ناخوشایند ناشی از سیاست اکثریت گرایی، تاثیر خود را بر اذهان عمومی خواهد گذاشت. در ضمن احزاب فراگیر مانند کانگرس و مردم عام تلاش ورزند تا نقاط ضعف خودرا دریافته و کاستی های خود را جبران سازند تا بتوانند به عنوان اپوزسیون های قدرتمند جلوی تاخت و تاز راستگراها را بگیرند و از این طریق ماندگاری فرهنگ هم پذیری و مفهوم "زیبایی در تنوع" را در سرزمین پهناور هند بیمه کنند.

نشر شده در روزنامه اطلاعات روز مورخ 13 حمل 1396

http://www.etilaatroz.com/46746

برچسبها: سیاست در شبه قاره هند صفحه رسمی شریف حضوری ...